Obrazy są kluczem do nowych spostrzeżeń w dziedzinie astrofizyki. Wśród nich znajdują się symulacje kosmicznych zjawisk, które astrofizycy wykorzystują do badania powstawania gwiazd, planet i galaktyk. Lucio Mayer, profesor astrofizyki z Uniwersytetu w Zurychu (UHZ), jest pełen entuzjazmu: Astrofizyka stoi dziś u progu złotej ery. Nigdy wcześniej nie dysponowaliśmy tak ogromnymi ilościami danych z tak […]
Astrofizycy znaleźli dowody na istnienie alternatywnego procesu formowania się tej kosmicznej tajemnicy. Ursa Major III to najsłabszy obiekt w naszej Galaktyce, orbitujący wokół Drogi Mlecznej w odległości ponad 30 000 lat świetlnych. Do tej pory uważano ją za galaktykę karłowatą, składającą się głównie z ciemnej materii ze względu na swoją dużą masę. Jednak międzynarodowy zespół
Astronomowie odkryli, że eksplozja masywnej gwiazdy może być próbą pochłonięcia czarnej dziury. Może to wyjaśniać jedną z najdziwniejszych supernowych, jakie kiedykolwiek zaobserwowano. Astronomowie odkryli, że eksplozja masywnej gwiazdy mogła nastąpić, gdy ta próbowała połknąć towarzyszącą jej czarną dziurę. Wyjaśnia to jedną z najdziwniejszych eksplozji gwiazd, jakie kiedykolwiek zaobserwowano. Odkrycia dokonał zespół kierowany przez Centrum Astrofizyki
Naukowcy odkryli rzadki układ poczwórny 82 lata świetlne od Ziemi – parę czerwonych karłów i orbitujące wokół nich dwa brązowe karły. Te tajemnicze obiekty są zbyt duże, aby można je było uznać za planety, ale jednocześnie zbyt małe, aby mogły zostać gwiazdami. Nie mają bowiem masy pozwalającej na łączenie się atomów i przekształcenie się w
Odkrycia astronomów pokazują, że masywne gwiazdy mogą rosnąć dzięki strumieniom gazu zasilającym je z kosmicznych odległości, a nie – jak sądzono – przez ogromne dyski materii. Rozmiar naszego Wszechświata i znajdujących się w nim ciał niebieskich jest niepojęty dla nas, zwykłych ludzi. Słońce ma masę ponad 330 000 razy większą od masy Ziemi, a jednak
Najnowsze obserwacje teleskopu XRISM ujawniły dynamiczny, gorący gaz krążący wokół czarnej dziury, nawet gdy jej jasność była wyjątkowo niska. To pierwsze tak szczegółowe spojrzenie na słabo świecący układ podwójny i jego niezwykłą aktywność. W skład XRISM wchodzi Resolve, najnowocześniejszy spektrometr miękkiego promieniowania rentgenowskiego, zdolny do pomiaru energii promieniowania rentgenowskiego z niespotykaną dotąd precyzją. Krótko po
Naukowcy po raz pierwszy śledzili przez ponad sto lat powolną przemianę umierającej gwiazdy, odkrywając, że nagrzewa się szybciej niż jakakolwiek dotąd znana. Badania, których wyniki opublikowano w czasopiśmie The Astrophysical Journal Letters, obejmują 130 lat zmian zachodzących w mgławicy planetarnej IC 418 (Mgławica Spirograf) – świecącej powłoce gazu i pyłu odrzuconej przez umierającą gwiazdę oddaloną
Naukowcy odkryli nowy typ supernowej, w której zamiast wodoru i helu dominują krzem, siarka i argon. To pierwszy bezpośredni dowód na warstwową budowę masywnych olbrzymów. Międzynarodowy zespół naukowców pod przewodnictwem astrofizyków z Uniwersytetu Northwestern odkrył nigdy wcześniej niewidziany typ eksplodującej gwiazdy, czyli supernową, która jest bogata w krzem, siarkę i argon. Kiedy eksplodują masywne gwiazdy,
Dzięki kamerze MIRI naukowcy po raz pierwszy zobaczyli w podczerwieni najstarsze galaktyki i uzyskali nowe dane o narodzinach gwiazd i czarnych dziur ponad 13 miliardów lat temu. Zdjęcia wykonane kamerą podczerwoną MIRI (Mid-Infrared Instrument) na Kosmicznym Teleskopie Jamesa Webba (JWST) umożliwiły po raz pierwszy obserwację pierwszych galaktyk w średniej podczerwieni. Wraz z niedawnymi badaniami opublikowanymi
Międzynarodowy zespół astronomów udowodnił, dzięki przypadkowemu podwójnemu powiększeniu, że promieniowanie milimetrowe jest generowane blisko jądra supermasywnej czarnej dziury. Wyniki pracy zostały opublikowane w czasopiśmie Astronomy & Astrophysics. W 2015 roku Matus Rybak (Uniwersytet w Lejdzie) i jego współpracownicy poszukiwali zimnego gazu w galaktyce RX J1131-1231. Ta galaktyka – kwazar z supermasywną czarną dziurą w centrum
