Nowe badania wykazały, że gigantyczne swobodnie dryfujące planety mają potencjał do tworzenia własnych miniaturowych układów planetarnych bez konieczności posiadania gwiazdy. W opublikowanych 31 lipca 2025 roku wynikach badań opartych na obserwacjach Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba (JWST) naukowcy zbadali młode, odizolowane obiekty o masie 5-10 razy większej od masy Jowisza. Obiekty te mają właściwości porównywalne do […]
Stuletnia hipoteza, że Betelgeza ma bardzo bliską gwiazdę towarzyszącą, została potwierdzona przez zespół astrofizyków. Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie Astrophysical Journal Letters. Wahania jasności i mierzonej prędkości Betelgezy, najbliższego Ziemi czerwonego nadolbrzyma, od dawna dostarczały wskazówek, że może ona mieć partnera, ale intensywny blask większej gwiazdy sprawiał, że bezpośrednia obserwacja słabszych sąsiadów była prawie
W przeciwieństwie do stale aktywnych galaktyk, czarne dziury zazwyczaj pozostają w stanie uśpienia i ujawniają swoją obecność tylko wtedy, gdy zdarzy się im pochłonąć napotkaną gwiazdę. W przeciwieństwie do aktywnych galaktyk, które nieustannie przyciągają otaczającą je materię, czarne dziury pozostają w stanie uśpienia, budząc się na krótko, aby pochłonąć przelatującą w ich pobliżu gwiazdę. Astronomowie
Nowe modele wnętrz planet dostarczają naukowcom podstaw do interpretacji aktualnych obserwacji odległych planet pozasłonecznych prowadzonych za pomocą teleskopów kosmicznych i naziemnych. W nowym artykule opublikowanym 29 lipca 2025 roku w czasopiśmie Nature, którego autorem jest profesor Uniwersytetu w Yorku, przedstawiono proste ramy teoretyczne opisujące ewolucję sprzężonego układu wnętrza i atmosfery gorących skalistych planet pozasłonecznych, znanych
Kosmiczny Teleskop Hubble’a oraz Obserwatorium Rentgenowskie Chandra połączyły siły, aby zidentyfikować nowy, potencjalny przykład rzadkiej klasy czarnych dziur. Nazwane NGC 6099 HLX-1, to jasne źródło promieniowania rentgenowskiego, które wydaje się znajdować w zwartej gromadzie gwiazd w gigantycznej galaktyce eliptycznej. Zaledwie kilka lat po starcie w 1990 roku teleskop Hubble’a odkrył, że galaktyki w całym Wszechświecie
Najnowsze zdjęcia NGC 6072 z teleskopu Webba ukazują jej złożoną, nieregularną strukturę. Sugeruje to udział więcej niż jednej gwiazdy w tworzeniu tej niezwykłej mgławicy. Na nieregularny kształt NGC 6072. wpływa więcej niż jedna gwiazda – najnowsze zdjęcie z Webba tej mgławicy planetarnej w bliskiej i średniej podczerwieni ukazuje coś, co może wydawać się chaotycznym obrazem
Naukowcy odkryli, że niektóre podwójne czarne dziury mogą się łączyć w pobliżu trzeciego, ukrytego ciała niebieskiego – prawdopodobnie supermasywnej czarnej dziury, co daje nowe spojrzenie na to, jak powstają takie układy. Wyniki badań przeprowadzonych przez naukowców z Obserwatorium Astronomicznego w Szanghaju, należącego do Chińskiej Akademii Nauk, zostały opublikowane 1 sierpnia 2025 roku w czasopiśmie Astrophysical
Korzystając z radioteleskopu FAST naukowcy odkryli nowe struktury pola magnetycznego w rzadkiej klasie układów podwójnych gwiazd znanych jako pulsary typu czarne wdowy, dostarczając cennych informacji na temat ich ewolucji i mechanizmów odpowiedzialnych za utratę masy przez gwiazdy towarzyszące. Badaniami kierował dr WANG Shuangqiang, specjalny współpracownik naukowy Obserwatorium Astronomicznego w Xinjiang Chińskiej Akademii Nauk. Pulsary typu
Szczegółowy obraz przedstawia niezwykłą strukturę emitowanego strumienia plazmy – dwie supermasywne czarne dziury, które prawdopodobnie łączą się w jądrze galaktyki. Galaktyka OJ 287 znajduje się w odległości 5 miliardów lat świetlnych a wahania jej jasności intrygują i fascynują astronomów od ponad 150 lat, ponieważ podejrzewają oni, że w jej centrum dochodzi do połączenia dwóch supermasywnych
Przegląd CRISTAL, przeprowadzony z Chile, śledzi obecność zimnego gazu, pyłu i światła gwiazd w 39 galaktykach zaledwie miliard lat po Wielkim Wybuchu. Astronomowie wykorzystali Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA), aby zajrzeć we wczesny Wszechświat i odkryć elementy składowe galaktyk w okresie ich formowania. Przegląd CRISTAL ([CII] Resolved ISM in STar-forming galaxies with ALMA) ujawnia zimny
